Θαύματα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου

Τα θαύματα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου είναι αναρίθμητα. Αμέτρητες οι θεραπείες αρρώστων, καρκινοπαθών, δεινοπαθούντων ανθρώπων με κάθε λογής προβλήματα που με πίστη ζήτησαν την βοήθεια του θαυματουργού Αγίου.

Ιωάννης Ρώσσος Δύο ώρες προσευχόταν κλαίγοντας ο κ. Κων/νος Πολυχρονίου, ανώτερος κρατικός υπάλληλος, μπροστά στην λάρνακα του Οσίου. Φορούσε πυζάμες και ένα ταξί τον περίμενε στην βορεινή πύλη της Εκκλησίας. Όταν τελείωσε την μυστική του συνομιλία με τον Όσιο, ξεκίνησε με αργά βήματα, σέρνοντας τις παντόφλες στο δάπεδο, και προχωρούσε προς την έξοδο. Τον σταματήσαμε για λίγο αν θα ήθελε να μας πεί γιατί έκλαιγε τόση ώρα, γιατί δεν ήταν ντυμένος κανονικά, αφού ήρθε στην Εκκλησία και αν επιθυμούσε να του δώσουμε δωμάτιο στον ξενώνα να αναπαυθεί λίγο.
- Όχι πάτερ, με ξεκούρασε για πολλά χρόνια ο άγιος, αυτός ο μεγάλος και θαυματουργός γιατρός που υπηρετείτε. Σήμερα το πρωί στον «Ευαγγελισμό», στο νοσοκομείο, ήρθε η γυναίκα μου να με δει. Έχει περάσει δεκαετία και πλέον, να σταθώ όρθιος όπως με βλέπετε τώρα. Μια χρόνια πάθηση του νευρικού συστήματος και μια αρρώστια που είχα περάσει μου έφεραν μου έφεραν αναπηρία τόση που έχασα τη θέση μου, πήρα πρόωρη σύνταξη και οδηγήθηκα στα νοσοκομεία, γιατί μετά τον δεύτερο χρόνο είχα πάνω από 80% παράλυση των κάτω άκρων. Η παράλυση, η κακή ψυχολογική κατάσταση, η πρόωρη έξοδος μου από την δραστηριότητα της ζωής, με οδηγούσαν σε μαρασμό, σχεδόν στον θάνατο. Σήμερα λοιπόν το πρωί η γυναίκα μου ήρθε στο νοσοκομείο, με βρήκε να κοιμάμαι, δεν με ξύπνησε, παρά κάθησε δίπλα στο κρεβάτι μου σε μια καρέκλα. Για λίγα δευτερόλεπτα την πήρε ο ύπνος. Βλέπει σε όνειρό της ότι στο διπλανό θάλαμο γινόταν επισκεπτήριο γιατρών. Ανάμεσά τους ήταν ένας άγνωστος ξένος γιατρός. Τον πλησιάζει η γυναίκα μου και του λέγει:
- Γιατρέ μου είσθε ξένος; Σας βλέπω για πρώτη φορά στο νοσοκομείο. Σας παρακαλώ, στον διπλανό θάλαμο έχω τον άνδρα μου πάνω από δέκα χρόνια παράλυτο. Οι γιατροί μου έχουν πεί την αλήθεια ότι χάνω τον σύντροφό μου. Χάνω το στήριγμά μου. Θα πεθάνει ο σύζυγος μου. Ελάτε γιατρέ μου, να τον δείτε, να του δώσετε κουράγιο, να μας πήτε κάτι και σείς.
- Πήγαινε κυρία μου, περίμενε, θα δω και τον σύζυγό σου.
- Ναι, γιατρέ μου, πέστε μου το όνομά σας, να σας περιμένω.
- Ιωάννης Ρώσσος, της απαντά.
Ξυπνά, πετιέται από το κάθισμά της! Με βλέπει που προσπαθώ μόνος μου, στηριγμένος στους αγκώνες μου, να σηκωθώ.
- Βοήθησε με, γυναίκα, της λέγω, κάποιος με κρατάει απ’ τις μασχάλες και με σηκώνει, βοήθησε και συ.
Σηκώθηκα, πάτησα στο έδαφος, όταν τα κλαματα της γυναίκας μου είχαν φέρει γύρω μας γιατρούς και βοηθητικό προσωπικό. Ο υπεύθυνος γιατρός του τμήματος, ένας πιστός χριστιανός, συγκλονίζεται από την διήγηση της συζύγου μου και προτρέπει: Κύριε Πολυχρονίου όπως είσαι, μη ζητάς να αλλάξεις τις πυζάμες σου, φύγε, πάρε ταξί στην είσοδο του νοσοκομείου και πήγαινε στο Πνευματικό Θεραπευτήριο, στην εκκλησία του αγίου Ιωάννου του Ρώσσου, που είναι στην καταπράσινη κοιλάδα του Προκοπίου της Ευβοίας, όπου και ολόκληρο το ιερό του λείψανο. Πηγαίνετε, πέστε το μεγάλο σας ευχαριστώ και γυρίστε για το εξιτήριο, που αυτή τη φορά – σπάνιο αυτό – το υπογράφει όχι γιατρός, αλλά ένας Άγιος! Και σαν χριστιανός και σαν επιστήμονας, ότι είπα το πιστεύω. Πάνω από την επιστήμη μας είναι η παντοδυναμία του Θεού και των Αγίων του. Αυτά μας είπε, πάτερ. Αυτά βλέπετε. Δώστε μας και σεις την ευλογία σας. Αυτά είπε, αυτά είδαμε από τον ευλογημένο αυτόν άνθρωπο, που με τα κλάματά του (οι άνδρες για να κλάψουν πρέπει κάτι το πολύ σοβαρό να συμβαίνει) έλεγε στον άγιο εκείνο το «ευχαριστώ» που είναι πρόθυμοι να το πουν όσοι άρρωστοι στα Νοσοκομεία, στα παντός είδους νοσηλευτικά ιδρύματα και άσυλα ανιάτων περιμένουν κάποιον Άγγελο, κάποιον Άγιο, τον ίδιο τον Κύριο να ταράξει τα νερά για να μπούν σε αυτό το μυστήριο που λέγεται θαυματουργική θεραπεία, που όντως γίνεται κατά καιρούς σε ασθενείς που ο Θεός επιλέγει με τα δικά Του κριτήρια, σχεδόν άγνωστα σε μας.

Θεία οπτασία «Έχετε τη ζωή μπροστά σας, είστε νέοι άνθρωποι, το πρώτο σας παιδί βέβαια είναι, αλλά πώς να το κάνουμε, πρέπει να σας πούμε όλη την αλήθεια. Το παιδί σας πεθαίνει, καλπάζουσας μορφής είναι η λευχαιμία. Θα συμβούλευα τις λίγες ώρες που απομένουν, να το μεταφέρετε στο σπίτι με το ιατρικό βοηθητικό προσωπικό που διαθέτετε. Μην λυγίζετε, είσθε νέοι άνθρωποι.» Αυτά λέει ο παιδίατρος καθηγητής, ενός των μεγάλων νοσοκομείων της Αθήνας, σε δύο νέους γονείς που πεθαίνει το παιδάκι τους τριών ετών από λευχαιμία.
Βρίσκονται μέσα στο σπίτι. Μαζί τους είναι οι στενοί συγγενείς, γονείς, αδέλφια, 35 άτομα είναι όλοι τους εκεί. Βουβά συμπαραστέκονται στο νέο ζευγάρι που ώρα την ώρα, δέχεται το μοιραίο.
Άγιε μου Γιάννη Ρώσσε, φωνάζει ο πατέρας, δεν έχω κουράγιο να δω το πρώτο μου παιδί να πεθαίνει. Άγιε μου θυμήσου που σου το ‘φερα εκεί και το βάπτισα (11.253 παιδιά έχουν βαπτισθεί στον Ναό του Οσίου μέχρι σήμερα από το 1925). Έλα άη Γιάννη μου…
Κοιτάζουν οι συγγενείς τον πατέρα που κλαίει, κοιτάζουν το παιδάκι. Τι βλέπουν! Το τρίχρονο παιδάκι ανοίγει τα ματάκια του, σηκώνει το χεράκι του και δείχνει κάτι στον τοίχο! Γυρίζουν όλοι και τι να δούν! Σαν αστραπή πέρασε η μορφή του αγίου Ιωάννου του Ρώσσου! Τα ερυθρά αιμοσφαίρια βρήκαν τον δρόμο τους μέσα στις αρτηρίες του μικρού. Δοξασμένο το όνομα του Θεού και των Αγίων Του.

Aπό το βιβλίο «Βίος και Νέα Θαύματα του Οσίου Ιωάννου Του Ρώσσου» του Πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Βερνέζου που λειτουργεί στο προσκύνημα από το 1963 και καταγράφει λίγα από τα αναρίθμητα θαύματα στα οποία έχει παραστεί μάρτυρας.